ಜೋಗುಳದಿಂದ- 2

ಸ್ನೇಹ ಚಿಗುರಿ
ಪ್ರೀತಿ ಬಲಿಯುವ ಮುನ್ನ
ಹಾಗೆ ಮಾಯವಾದೆ
ಏಕೆ ನನ್ನ ನಲ್ಲೆ.

ನನ್ನ ಕನಸ ಮಹಲಿನಲ್ಲಿ
ರಾಣಿಯಿಲ್ಲದ ರಾಜ ನಾನು
ಉರುಳುತಿರುವುದು
ದಿನವೂ, ಮಹಲೂ
ಬರೀ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲೇ.

ಜೋಗುಳದಿಂದ- 1

ಏಕೋ ಕಾಣೆ
ಮನವು ಗುನುಗುತಿರುವುದು
ಸದಾ ನಿನ್ನ ಹೆಸರ
ಎದುರಿಗಿರಲು ನೀನು
ಹೇಳಲಾರದೆ ಕಾಡುತಿರುವುದು
ಮನವ.

ಕಾಯುತಿರುವೆ ನಾನು
ಮೌನ ಮಾತಾಗುವ
ದಿನವನು
ನಿನ್ನ ಎದೆಯೊಳಗೆ
ನಾ ಸೇರುವ
ಕ್ಷಣವನು

ಓ ಪ್ರಾಣ ಸಖಿ..

ದೂರದೂರಿನಲಿ
ಹಸಿರ ಮೌನದಲಿ
ಬಾಳ ಹಾದಿ ಕಂಡೆ
ಸುಂದರ ಸುಮಧುರ
ಜೀವನಯಾನಕೆ
ನೀನೇ ಜೊತೆ ನನಗೆಂದೆ.

ಪ್ರೇಮ ಕಾವ್ಯ ಬರೆಯಲು
ನಿನ್ನ ನೋಟ ರಾಗವಾಗಿ
ಎದೆಯ ಮಿಡಿತ ತಾಳವಾಗಿ
ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ ತೇಲಿ ಬಂದು
ಮೌನ ಗೀತೆ ಮಿಡಿಸಿ
ನಡೆವ ಹಾದಿಗೆ ಒಲವ ಮತ್ತೇರಿತು.

ಮನದ ಮಂದಿರದ
ಮಂದಾರ ನೀನು
ಕಂಪ ಮರೆತು ಉಳಿದೆ
ಎದೆಯ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ
ಪ್ರೇಮ ದೀಪವನು ಬೆಳಗಿ
ನೀನೆತ್ತ ನಡೆದೆ.

ಪ್ರೀತಿ ಹಸಿವು
ಹಂಬಲಿಸಿ ಒಡಲಿನಲಿ
ಬಳಲಿ ಬೆಂಡಾಗಿ ಕಾಡಿದೆ
ತುಂಬಿ ನನ್ನೊಳಗೆ
ನಿನ್ನ ತಿಳಿಬಿಂಬ
ಕ್ಷಣವು ಯುಗವಾಗಿ ಕಾಡಿದೆ.

ಮನದ ಮಹಲು
ನನಸಾಗಿ ತಳೆದಿರಲು
ನೀ ಇರದೆ ಈ ಬಾಳ್ವೆಯು
ಮಡಿಲ ತೊಟ್ಟಿಲಲಿ
ಮಗುವು ಉಲಿಯದೆ
ಇದು ಬರಿಯೆ ಚಿತ್ರಪಟವು.

ಉಸಿರ ಮರೆತು ನೀನಿರುವುದೆಂತು
ಕನಸ ಕಳೆದು ನಾನಿರುವುದೆಂತು
ಜೀವ ಸಖಿ ಓ ಪ್ರಾಣ ಸಖಿ
ಕಸುವು ತಂಬಿ
ತುಂ ತುಂಬಿ ತುಂಬಿ ಬಾ
ಎದೆಯ ತಣಿಸೆ
ತುಂ ತುಂಬಿ ತುಂಬಿ ಬಾ
ಜೀವ ಸಖಿ ಓ ಪ್ರಾಣ ಸಖಿ.

ಮನವಿ

ನಡೆವ ಹಾದಿಯಲಿ
ನೀ ಜೊತೆ ಸೇರಲು
ಈ ಬಾಳು ಸುಮಧುರ.
ರೆಪ್ಪೆಯೊಳಗೆ
ನೀ ಮೂಡಿರಲು
ಮಾತೇ ಮರೆತಿಹುದು ನನ್ನಧರ.

ಈ ಎದೆಯು ಹಸಿದಿರಲು
ಪ್ರೀತಿಯ ತುತ್ತನುಣಿಸದೆ
ಮರೆಯಾಗುವೆಯೇತಕೆ
ಓ ಪ್ರೇಮ ದೀಪಿಕೆ.
ಮನವು ನಿನ್ನ
ನೆನಪಿನಲ್ಲೆ
ಕಳೆಯುತಿಹುದು ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವನು.

ನೀನು ಉಸಿರ ಮರೆತರೆ
ಇರುವನೆಂತು ನಿನ್ನಿನಿಯನು.
ಒಡಲಿನೊಳಗೆ ನೂರು ಕನಸ
ಹೊತ್ತದೆಂತು ಮಲಗಿಹೆ
ಹೀಗೆ ನೀನು ಸುಮ್ಮನೆ.

ಏಕೋ ಕಾಣೆ
ಮನ ಬಯಸಿಹುದು
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲನು
ನಮ್ಮ ನಾವೇ ಮರೆವ ಸುಖವನು.

ನಿನ್ನ ಮೌನ
ತೊರೆಯಬಾರದೆ
ಬರುವೆಯೆಂದು ಹೇಳಬಾರದೆ
ನಮ್ಮ ಕನಸ ಮಹಲಿಗೆ.

ಕನಸು..?!

ನೀಲಿ ಬಾನಲ್ಲಿ
ಚುಕ್ಕಿ ಚಂದ್ರಮರು ತೇಲಲು
ರವಿ ಜಾರಿದ
ಸಾಗರದ ತಳ ಸೇರಿದ.
ರಂಗು ರಂಗಿನ
ಮೇಘ ಮಾಲೆಯು
ಜೊತೆ ಜಾರಿತು
ಸಾಗರದ ತಳ ಸೇರಿತು.

ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಕ ಜೊತೆ
ನಿನ್ನ ನೆನಪು
ಸೇರಿ ಮತ್ತೇರಿತು.
ಹೊಂಗನಸ ಲೋಕದ
ಕದ ತೆರೆಯಿತು.

ಅಲ್ಲಿ ,
ಎಲ್ಲ ಮರೆಸುವಂತೆ
ಎನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ
ಇರುವೆ ನೀನು.

ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾನೆಯಲು
ಮೂಡುವ
ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳ
ಸವಿಯು ಜೊತೆ ಸವಿಯಲು
ಹಕ್ಕಿಗಳೇ ಕೋರುವವು
ಶುಭವ.

ದಿನವಿಡೀ ಹಸಿರ
ಲೋಕದ ಕಾಯಕ
ಎದೆಯ ಒಳಗೆ
ಬಣ್ಣದ ಪುಳಕ.

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲಿ
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲಿ ತಲೆಯಿರಿಸಿ
ಎಣಿಸಲು ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳ
ನೋಡಿ
ನಾಚುವವು ನಕ್ಷತ್ರಲೋಕ
ಚಂದಿರ ಸೇರುವನು
ಮೋಡದ ಮರೆಯ..

ಮರು ಹುಟ್ಟು

ಮುರಿದು ಹೋಗಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ!?
ಬಿರುಗಾಳಿಯೂ ಬೀಸಿರಲಿಲ್ಲ
ಯಾರ ಕೊಡಲಿಯೇಟೂ ಬಿದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ
ಆದರೂ ಮುರಿದು ಹೋಗಿತ್ತು!?

ಆ
ಳ
ದ
ಧ್ವನಿ
ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.
ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ
ಸು
ರಿ
ಯು
ತ್ತಿ
ರು
ವ
ಈ ಮಳೆ
ಹ
ನಿ
ಯ
ಹಾಗೆ.

ಚಿಗುರಿ
ನಿಂ
ತಿ
ದೆ
ಹತ್ತು ಹಲವು
ಕವಲುಗಳೊಡನೆ.

ಕಣ್ ಎವೆಯಿಕ್ಕದೆ
ಹಾಗೆ ಮೌನವಾಗಿ,
ಹೊಸ ಬೆಳಕಿಗೆ
ಮೊಗ್ಗೊಂದು
ಅರಳುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ,
ಹರುಶದ ಒಸರ ಕನಸಿನಲಿ....

• 
  

ಚಂದಿರನ ರಾತ್ರಿಗಳು....

ಪ್ರತಿದಿನ ಸೂರ್ಯ ಬಾನಿನಿಂದ ಜಾರಿ ಮುಳುಗು ಹಾಕುವ ಸಮಯ, ಬೆಳಕನ್ನು ಕತ್ತಲು ನುಂಗಿ ಹಾಕುವ ಸಮಯ. ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಚುಕ್ಕಿಗಳಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಚಂದಿರನ ಆ ಮಂದವಾದ ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಕು ನನ್ನನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವನತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ನನಗೆ ನಾನೇ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಚಂದಿರನ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಮನಸು ಹರಟ ತೊಡಗುತ್ತದೆ.

ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮುಂದಿರುವ ದಿನಗಳು ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಬೆಳದಿಂಗಳ ಲೋಕ ಕವನಗಳಾಗಿ ಮನಸ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಓಡಾಡುತ್ತದೆ. ಬರೆಯಲು ಕುಳಿತರೆ ಬಲೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮೀನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೊರಟಂತೆ, ನುಣುಚಿ ಹೋಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಆಟವಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಸ್ತಾಗಿ ಛೆ! ಅಂದುಕೊಂಡು ಕೃತಕ ಬೆಳಕಿನಡಿಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗಾಗಿ, ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯಲು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಲು ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಸಂಜೆ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಚಂದಿರನ ಜೊತೆ ಮಾತಿಗೆ ಕುಳಿತರೆ ಹೊತ್ತು ಹೋದ್ದದ್ದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವ ವರೆಗೂ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆಗಾಗಿ ಮನಸು ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ..